Na een daverende prestatie tijdens de kroegentocht van de dag ervoor was het nu tijd voor het echte werk en was het zaak om onze kwaliteiten op het voetbalveld te tonen. Met een (helaas verloren) bekerwedstrijd na de winterstop al in de benen waren we klaar om de competitie te herpakken met een volle winst. Dit keer zouden we aantreden tegen de dames van SDOUC, niet onbekend om hun harde spel. Voordat we ons in onze blauwe klederdracht konden hijsen, kregen we eerst nog de nodige inspirerende woorden door Gert toebedeeld. Ondersteund door een elftal Bavaria magneetjes op het bord en Gert zijn sierlijke tekenkunsten bespraken de aandachtspunten van vandaag. Namelijk, vanaf de voorste linie druk zetten en bij de opbouw goed rondspelen achterin. En niet te vergeten: winnen! En dat doet Gert - naar eigen zeggen - liever van de tegenstander op het veld dan thuis van zijn vrouw.

Nadat het eerste fluitsignaal van de scheidsrechter had geklonken, kon de wedstrijd dan echt van start gaan.
We begonnen de wedstrijd vol moed maar al snel werd er roet in het eten gegooid en stonden we zowaar 0-1 achter. Al snel volgde een ongelukkige handsbal in de zestien en een benutte strafschop van de tegenpartij zorgde vervolgens voor een 0-2 achterstand. Kort hierop kregen we een vrije trap links voorin, net buiten de zestien. Sanne keek, liep aan en plaatste de bal tussen lat en keepster met als gevolg dat we met een 2-1 achterstand de rust in gingen. Vergezeld met een lekker warm bakkie thee konden we ons opwarmen en klaarstomen voor de tweede helft.

In de poll op de FC Kunde site mag dan gebleken zijn dat kundenaren bij het maken van een doelpunt het liefst een traantje laten: voor ons viel er deze middag weinig te grienen. Goals aan onze kant bleven uit en de achterstand werd door de tegenpartij opgeschroefd tot maar liefst 1-6. Een erg flatteuze uitslag en een onnodig verloren wedstrijd waarbij doelpunten vielen door erg ongelukkige situaties. Waaronder 4 dode spelmomenten, ingevuld door 3 corners en 1 penalty. Naast de doelpunten die in het verkeerde netje vielen, was er het spel van de tegenstander dat ervoor zorgde dat de wedstrijd er niet plezieriger op werd. Onder andere harde tackels zorgden ervoor dat het spel te veel stil lag en zo kwamen we de 2e helft niet meer aan ons eigen spel toe. Per slot van rekening moest Meike het veld ruimen met een knieblessure en zo komt er aan onze blessuregolf in het team voorlopig nog geen eind. Ook Olink moeten we een paar maandjes missen.

Al met al dus niet bepaald een van de gelukkigste wedstrijden uit onze toch wel glansrijke voetbalhistorie. Als kleine troost wonnen onze helden van NEC deze dag gelukkig wel en kijken we inmiddels alweer met opgeheven hoofd uit naar de volgende confrontatie. Met of zonder ijzers ondergebonden!

Doelpunt:

Sanne