| Historie |
 |
 |
 |
|
Overbodig om te melden dat NSVV FC Kunde een club met een rijke historie is. Alleen uit de naam al kan men concluderen dat de vereniging stamt uit een grijs verleden; een tijd dat met nog sprak over "de KUN" in plaats van "de Radboud Universiteit". Uit een tijdperk dat er nog werd gevoetbald op een knollenveld aan de d'Almarasweg, en niet op drie-miljoen-euro-kostende-kunstgrasvelden. Uit een tijdperk waarin studenten nog niet de mogelijkheid hadden om via de universiteit tegen een bal aan te schoppen en hun voetbaltalenten elders moesten te zien ontplooien. Daarin kwam verandering, toen een zestal heren op een koude winteravond in 2004 de koppen bij elkaar stak en zodoende aan de wieg stond van de Nijmeegse Studenten Voetbal Vereniging FC Kunde.
Er bestaat echter ook een alternatieve verklaring voor de oprichting van de club en oorsprong van de naam NSVV FC Kunde. Aanhangers van deze theorie stellen dat daarvoor teruggegrepen moet worden op het levensverhaal van Frederik Cornelis Kunde.
Leven en werk van Frederik Cornelis Kunde (1938 - 1975) De naam van onze club, NSVV FC Kunde, is geen halfslachtige woordspeling uit de koker van een paar gefrustreerde kruiswoordpuzzelaars en verwarde macrameeërs. Zij heeft hoegenaamd niets te maken met FC Knudde of de oude naam van de Radboud Universiteit. FC kunde is genoemd naar Frederik Cornelis Kunde, een illuster historisch figuur uit de 'Banlieus' van Nijmegen. Ter inspiratie van de eerstejaars studenten en, ter informatie voor de Kundenaren doe ik hierbij verslag van zijn uitzonderlijke levensloop.
Frederik Cornelis Kunde werd op een gure zondagmiddag in 1938 geboren in de dug-out van voetbalvereniging Appelternia.[1] Zijn moeder was een vergeetachtige kantinejuffrouw uit een oud kermisgeslacht. Zijn vader was een corrupte grensrechter uit Wamel of een alcoholistische keeperstrainer uit Mill. Kunde was een kind van de Bingo-guerilla. De bloederige confrontaties tussen Appelternia 7 en de militante splintergroepering binnen Hippische Vereniging 'De Roskam' maakten diepe indruk op hem.[2] Kunde werd op jonge leeftijd erkend als groot voetbaltalent. Zijn invalbeurt tegen SC K.R.A.K. E3 staat nog altijd bekend als het schoolvoorbeeld van éénmans-totaalvoetbal. Ook op intellectueel vlak verwierf de jonge Frederik al snel bekendheid. Reeds op 16-jarige leeftijd wist hij aan de hand van de Optimistische monadenfilosofie van Leibniz te bewijzen dat voetbal de zin van het leven is. Minder bekend is zijn pionierswerk als amateur-gynaecoloog. Kunde beschreef als eerste het melkmeisje uit Altforst wier erogene zone vijfhonderd meter van haar lichaam begon. Hij vond echter nauwelijks erkenning bij zijn academische vakbroeders. Giftige tongen bestempelden hem als 'dat vieze mannetje uit Appeltern'. Kunde werd natuurlijk beroemd en berucht door zijn subversieve pamflet uit 1966: 'Hoe de eedele voetbalsport de Bataafsche beschaving kan redden van een gewisse Apocalyps'.[3] Hij propageert daarin popularisatie van de voetbalsport opdat Nederland weer 'echte keerels' zal voortbrengen. Voetbal, zo betoogt hij, is een gesublimeerde voortzetting van de oude stammenoorlogen. De sport leidt tot chauvinisme, strijdlust en een goede fysieke conditie. Daarbij leert men nergens anders met de blote handen botsplinters uit de liesstreek van kameraden te peuteren. Het pamflet levert Kunde behalve bewonderaars veel vijanden op. Het indertijd reactionaire lezersgilde van damesmaandblad Libelle verklaart Kunde tot 'persona non grata' vanwege de contra-emancipatoire ondertoon van het artikel. De rest van zijn leven trekt Kunde daarom van schuiladres naar schuiladres. Dergelijke vijandige sentimenten worden Kunde uiteindelijk noodlottig. In 1975 wordt hij gelyncht door een woedende menigte dameskappers nadat hij een voetbal door de pui van kapsalon annex zonnebankstudio 'Chez Berta' heeft geschopt.[4] Volgens de overlevering pakte Kunde met zijn laatste krachten een fluitje uit zijn binnenzak. Daarop produceerde hij drie langgerekte fluittonen. Met het laatste, wegstervende fluitsignaal blies hij zijn laatste adem uit. [1] V.V. Appelternia beleefde grote successen tijdens het interbellum onder leiding van Bertus "Gekke Bertje" van de Pundert. De club werd in 1975 noodgedwongen opgeheven na het groeihormoonschandaal van 1974 en de rampzalig verlopen zegetocht met de platte kar van Appelternia 2.
(Stephan Sluiter, Kronieken van het Weiland aan de Stadsrand)
Voorgaande besturen Oprichtingsbestuur 2004
Bestuur '09-'10
Bestuur '10-'11 Voorzitter: Jolijn van der Maas Penningmeester: Maurits Bos Commissie Coördinator: Malou Oudenampsen |